دریاچه ارومیه

روزی در سال 63 برای بررسی امکان برقراری ارتباط مخابراتی به پادگان مالک اشتر ارومیه مأموریت داشتیم. پس از اتمام کار، به کنار دریاچه ارومیه که در نزدیکی بود رفته و تنی هم به آب زدیم. در دهه 60 ، برای کوتاه کردن راه تبریز–ارومیه ، در نظر داشتند جادهاي از میان دریاچه عبور دهند. برای احداث این جاده از سنگهای کوه مجاور استفاده ميکردند (بررسیهای آزمایشگاهی نشان داده بود که جنس سنگهای این کوه معدنی، در برابر املاح فراوانِ آب دریاچه، مقاومت از لازم را داشته و متلاشی نميشوند.). سنگها توسط کمپرسیهای مخصوص به آنجا حمل شده و درون دریاچه تخلیه مينمودند. روی آن را تسطیح کرده و به این ترتیب، جاده در میان دریاچه به پیش ميرفت. احداث جاده ادامه داشت تا اینکه که به قسمتهای عمیقتر دریاچه رسیدند. دیگر امکان پیشروی وجود نداشت، زیرا عمق دریاچه به حدی بود که نميتوانستند با سنگ، بستر آن را پُر کنند تا بالا بیاید. لذا طرحی داده شد که پُلی را در آن قسمت احداث نمایند. این کار عملی نشد و هرگز جاده به آن سوی دریاچه نرسید. .... و حالا هم که دچار بحران کم آبی شده و سطح آب آن به شدت پایین آمده است. این طور که پیش ميرود شاید تا چند سال دیگر دریاچه ارومیه خشک شده و بتوان با ماشین از میان آن عبور نمود! البته امیدواریم آن روز نیاید!

همپای ملائک...